Lütfen bu tarz değişim şeylerini bırakın

Degişim basit bir imza atmakla olmaz;

Degişim için çaba gerekir, fedakarlık gerekir.

Oturduğun yerden efor vermeden degişim olmaz.

Değişim yapmak mı istiyorsun?

Öncelikle kendinden başla,

Kendini değiştir,

Sonra aileni değiştir,

Sonra çevreni değiştir,

Sonra ülkeni değiştir.

Net argümanlar sunmadan “değişim” diye bağırmak moda oldu.

A: İyi de neyi değiştirelim? B: Her şeyi A: Her şeyin bozuk olduğunu mu düşünuyorsun? B: Evet bu hükümet her şeyi bozdu. A: Madem öyle neden hala insanların yarısı bu hükümete oy veriyor? B: Onlar cahil onlar yobaz A: Yani sorun seçmen öyle mi? B: Evet sorun seçmende. A: Peki bu seçmen olmadan seçim kazanabilir misin? B: Hayır, ama… A: Seçim kazanmak istiyor musun? B: Evet tabiki. A: Eee, o zaman o seçmeni küçümsemeyi bırak ve fikir alış verişi yapmaya başla.

Ayrıca bir başka sorunda hükümetin falan değiştiğinde her şeyin değişeceğini düşünmek.

Diyelim ki bir sonraki seçimi şu anki muhalefet kazandı. Ama halkın %45’i oy vermedi.

Şimdi bu %45 yok olmuyor, onlar hala ülkede yaşamaya devam ediyor, eğer onlarla anlaşamazsan yine ülkenin yarısı memnun olmamış olucak? Eee sorun çözüldü mü şimdi?

Her şeyin bozuk olduğunu düşünmek zaten bir psikolojik bozukluk her şey bozuk değil, sen öyle görüyorsun.

Ve er ya da geç halkla anlaşmayı öğrenmen gerekecek yoksa ülke kavramının bir anlamı kalmaz.

Bu anlattığım siyasetten çok daha büyük şeyler siyasetçiler, hükümetler gelir, gider ama halk kalır.

Lütfen insanları anlamaya, insanlarla anlaşmaya çalışın. Siyasetçilerin gazına gelmeyin.